Texnologiyanın sürətlə inkişaf etdiyi, ünsiyyət vasitələrinin artdığı bir dövrdə insanlar arasında canlı münasibətlərin zəifləməsi müəyyən suallar yaradır. Bəs gənclər niyə bəzən bir-biri ilə danışmaqda, fikirlərini ifadə etməkdə və cəmiyyətə inteqrasiya olunmaqda çətinlik çəkirlər?
Əvvəllər kənd mühiti gənclərin bir araya gəlməsi, böyüklərlə ünsiyyət qurması, ailə və cəmiyyət dəyərlərini mənimsəməsi üçün mühüm rol oynayırdı. Kənddə keçirilən məclislər, birgə əmək, qonşuluq münasibətləri və böyüklərin nəsihətləri gənclərin sosial həyatının ayrılmaz hissəsi idi. İndi isə bəzən eyni məhəllədə yaşayan gənclərin belə bir-biri ilə ünsiyyətinin məhdudlaşdığını görürük. Gəncin şəxsiyyət kimi formalaşdığı əsas məkanlardan biri məktəbdir. Burada şagirdlər yalnız bilik qazanmır, həm də dostluq etməyi, komanda şəklində işləməyi, fərqli fikirlərə hörmətlə yanaşmağı və özünü ifadə etməyi öyrənirlər. Ancaq bəzi uşaqlar sinif yoldaşları ilə ünsiyyətdən çəkinir, kollektiv fəaliyyətlərdə passiv iştirak edir və özünə qapanmağa üstünlük verirlər. Sosiallaşma sadəcə insanlarla ünsiyyət qurmaq deyil. Bu, dinləmək, fikrini ifadə etmək, başqalarının düşüncələrinə hörmətlə yanaşmaq və cəmiyyətin fəal üzvünə çevrilmək bacarığıdır. Düşünürəm ki, hər bir gəncin cəmiyyətə inteqrasiyası həm ailənin, həm məktəbin, həm də bütövlükdə cəmiyyətin ortaq məsuliyyətidir. Unutmayaq ki, bu gün gənclərə göstərilən diqqət və dəstək sabah daha sağlam, ünsiyyətcil və həmrəy cəmiyyətin formalaşmasının əsasını qoyur.